"Мода на беларушчыну прайшла. Пагоня ўжо не выклік". LSTR Adziennie пра тое, як прадавать адзенне з нацыянальным характарам

Поделиться

LSTR Adziennie, бадай, першы і самы вядомы беларускі брэнд адзення, які працуе з тэмай беларушчыны ва ўсіх яе праявах. У гэтым годзе ім споўнілася 7 гадоў. Marketing.by сустрэўся з заснавальнікам LSTR Ільёй Аксёнавым і распытаў пра тое, ці ў трэндзе яшчэ нацыянальная заангажаванасць у адзенні. Ці магчыма працаваць з дзяржаўнымі прадпрыемствамі і чаму аўдыторыя брэнда больша патрабавальная за іншых.

1303_oooo.plus.png

Зараз мы перажываем новы этап у жыцці брэнда. Калісьці мы нават не чакалі, што ў нас будзе ўласная крама ў цэнтры Мінску. Ды яшчэ побач з Камароўкай! Насамрэч ЛСТРу гадоў 7, проста ніколі не абіралі дату нараджэння і асабліва не святкавалі яе.  Пераадкрыццё крамы стала своеасаблівым новым адлікам, а 15-га кастрычніка датай нашага афіцыйнага ДН.

YnQGxLTK7bc.jpg

Мода на беларушчыну прайшла

Мы пачыналі сваю дзейнасць на самым пачатку з'явы (ці хвалі) якую пасля умоўна назвалі "мяккай беларусізацыяй". Спадзяюся, мы у нейкім сэнсе нават спарадзілі гэту самую хвалю бо былі першым выразна беларускім брэндам адзення. Хочацца верыць, што мы як мінімум паўплывалі на тое, каб беларускае стала асацыявацца з чымсьці стыльным ды модным. 

Гэта быў час калі беларушчына ў адзенні была моцным трэндам: свежым, незвычайным, класным але пры гэтым сваім, родненькім. Але гэты час мінуў. Думаю зараз можна канстатаваць, што мода на беларушчыну прайшла. 

Пагоня ўжо не з’яўляецца выклікам і тым сімвалам пратэсту, які яна ўвасабляла раней. Нават на футбол ужо можна праходзіць з Пагоняй і ніхто асабліва не будзе чапляцца.  Арнамент і буслы усіх дасталі. Адчуваецца патрэба ў новых ідэях.

Але тым не менш — беларускі базіс застаецца для ЛСТРа асноўным і будзе існаваць пакуль існуем мы. І далей мы будзем рабіць такі локал, прысвечаны Мінску, Беларусі і беларушчыне ва  ўсіх яе праявах, ад Пацы-вацы і Дзеда Барадзеда да гісторыі, культуры ды архітэктуры. 

Хваля беларушчыны нарадзіла шмат няякаснага трэшняку

Безумоўна, няма ўжо такой цікаўнасці да арнаменту, да гістарычнай сімволікі, гістарычных сюжэтаў ці герояў. Усё змянілася, людзі "нахаваліся". Раней многія рабілі так: ляпілі гэты арнамент куды заўгодна і гэта выдатна прадавалася. Але зараз так ужо не атрымаецца. І гэта добра. Бо ўся гэтая хваля нарадзіла шмат няякаснага трэшняку. Людзі не глупыя і адчуваюць, што шмат для каго — гэта проста бізнес і не істотна, якой ідэяй ён прыкрываецца.    


Гумар зараз вельмі запатрабаваны

Што датычыцца нашых накірункаў працы, то яны наступныя:

- Урбаністычны накірунак. Менская тэма. Ён падобны на сучасны стрытвір, Шмат інтэрпрэтацыі і рэфлексіі над горадам М. 


- Рэчы ў духу класічнага LSTR — гістарычныя асобы, сімволіка. Іх мы робім рэгулярна. Прыкладна кожны месяц стараемся рабіць новы прынт. Героіка, ВКЛ, кроў і зброя. 


- Вышыўка. Мяркую, што ў хуткім часе гэта будзе асноўны наш напрамак. Сюды можна аднесці вышытых жывёлаў, расліны, садавіну ці агародніну: вавёркі, зубры, бульба. На сёняшні момант гэты кірунак лстраўскай дзейнасці карыстаецца найвялікшым попытам. 


- Гумарыстычны напрамак. Мы вельмі актыўныя тут апошнім часам. Гумар зараз вельмі запатрабаваны. Калі ты жывеш у Беларусі, цяжка пражыць без гумару. Дарэчы праз гэта інтэрвью анансуем шмат гумарных навінак.


- Асобны наш напрамак — гэта праца з аксесуарамі: заплечнікі, шабеты, шкарпэткі і іншае. 

kI7KC6TOV68.jpg

- Праца для карпаратыўных замоўцаў. Увогуле, частку нашай вытворчасці мы загружаем замовамі брэндаў ці кампаній: IT-сфера, тыя ж банкі, малы ды сярэдні бізнес. У асноўным гэта нашыя пакупнікі якія хочуць каб іх супрацоўнікі ці калегі насілі класны мерч, які па якасці не адрозніваецца ад звычайных лстраўскіх тавараў. Звычайна яны не замаўляюць нешта новае, а абіраюць з тых,  мадэляў што есць у краме.

Зрэдку кампаніі просяць унесці змены ці распрацаваць штосьці індывідуальная для іх. Але гэта мы таксама робім.


Instagram — для прасоўвання,  Twitter — для камунікацыі

Для нас Instagram - галоўная сацсетка для прасоўвання, нам вельмі падабаецца, як яна спрацоўвае. Доўгі час у нас не было чалавека, які б вёў старонку прафесійна. Гэта няправільна і мы, адпаведна, згубілі шмат часу. Увогуле наш маркетынг гэта больш "сарафаннае радыё". Хаця апошнім часам мы стараемся актыўнічаць у сацсетках.

Выдатна працуе Twitter. Але больш з боку камунікацыі. Маем суполкі ў вконтакте і фэйсбуку. І безумоўна рэгулярна іх абнаўляем.

Калі ў нас з’явіліся кеды - мы рабілі смс рассылку. СМС атрымоўвалі людзі, які афармлялі перадзамову і адпаведна пакідалі стой тэлефон. Большасць тых хто атрымаў СМС, прыйшоў за сваімі кедосамі.

Прадпрыемства проста хочуць паставіць побач сваё імя

Мы рабілі і робім шмат калабарацый. Але дастаткова цяжка даць ім адзнаку з кропкі гледжання эфектыўнасці і карысці для развіцця справы. Адназначна, гэта больш іміджавая з’ява.

Да нас часта звяртаюцца буйныя вытворчасці, прадпрыемствы, нават завод. Але, калі пачынаеш размаўляць, хутка разумееш, што яны разлічваюць на тое, што ты сам распрацуеш дызайн усяго і нават сам будзеш займацца продажамі. А прадпрыемства проста паставіць побач сваё імя. Калабарацыя, ў нашым разуменні, гэта сумесная праца двух бакоў, а тут атрымліваецца нейкая прафанацыя самой сутнасці паняцца "Collaboration" . 

Самы паспяховы наш калаб, як мне падаецца, быў з дызайнеркай Ганнай Бандарэнка і яе прынтом “Не загаснуць зоркі ў небе”.


Таксама нам падабаецца супрацоўнічаць з мастакамі Андрэем "Хуткасмачна" Буселам і Аляксем Хацкевічам. Ну і лідскія кеды, куды без іх. Але гэта цяжка назваць паўнавартаснай калабарацыяй, бо дызайн мы рабілі самі, без удзелу фабрыкі. Дарэчы з апошніх навінаў мы даведаліся, што зараз гэтыя нашыя кеды з нашым жа лога прадаваліся (ці мо прадаюцца) у ЦУМе ці ГУМе. Сумна(



Мы заўсёды імкнемся зразумець, наколькі калабарацыя будзе эфектыўнай

У кожнага свае інтарэсы. Хтосьці спрабуе выплыць на пэўнай вядомасці брэнда, ягоным андэрграўдным статусе. Таму мы заўсёды імкнемся зразумець, наколькі калабарацыя будзе эфектыўнай і з раўназначным удзелам кожнага з бакоў. Таму шмат каму ветліва адмаўляем. 

Калісьці я думаў, што мне было б цікава пасупрацоўнічаць з Мілавіцай, напрыклад, зрабіць купальнікі ці бялізну. Але не думаю, што такім буйным прадпрыемствам гэта будзе цікава. У іх есць свая аўдыторыя, свая стылістыка і яны знайшлі сябе ў ёй. Ну вядома крута было б з Максам Каржом пасупрацоўнічаць. Гэта ж наш усходнееўрапейскі Кані Ўэст і трэндсэттэр, ён і за музыку адказны, і за стыль. 

8zsB0e4h_CM.jpg

Калі ты супрацоўнічаеш з дзяржаўнымі кампаніямі, у цябе заўсёды будуць праблемы

Калісьці ў нейкім з інтэрв’ю я казаў у кантэксце дзяржаўных установаў, што паўсюль есць розныя людзі і з імі можна супрацоўнічаць. Але зараз я прытрымліваюся іншага меркавання. Калі ты працуеш з дзяржаўнымі кампаніямі, у цябе заўсёды будуць нейкія праблемы. У іх няма разумення, што ты кліент. Іх мэта — проста паставіць галачку і зрабіць выгляд працы. Ніхто ні ў чым не зацікаўлены. Я ўжо не кажу пра кантроль якасці ці штосьці такое. Таму зараз мы наўрад ці пагодзімся на такія прапановы, а будзем рабіць усё ўласнымі сіламі. Калі нешта і атрымліваецца, то гэта звычайна асабістая ініцыятыва асобнага чалавека, які канешне ня можа паўплываць на ўсё астатняе.


Некаторыя вытворцы варуюць нашыя ідэі

У нашай краіне праца з аўтарскімі правамі дастаткова слабая. Бо гэта патрабуе вельмі вялікіх маральных і фінансавых высілкаў. 

Не правільна казаць пра кагосьці негатыўна, але некаторыя вытворцы на жаль пераймаюць пэўныя нашыя ідэі, проста варуюць. Калі казаць пра гэта галосна, то трэба ісці ў суд, а нікому не хочацца гэтым займацца. Але дастаткова дзіўна, што яны рабілі вельмі падобныя да нашых праекты па ВКЛ, Мінску і шмат чаго яшчэ. Для іх гэта “натхненне”.

У любой іншай краіне брэнд за сексізм байкатавалі б

Мне агулам падаецца дзіўным, што ў нас грамадзкая пазіцыя зрэдку пераносіцца на асобны брэнд і не ўплывае на пакупніцкую здольнасць. Як, напрыклад, пасля таго, як пэўны брэнд неаднойчы трапляў ў цэнтры скандалу з сексізмам, грамадства ніяк асабліва на гэта не адрэагавала. У любой іншай краіне іх бы байкатавалі. 

Нашу Пагоню часта крытыкуюць, але яна больш аўтэнтычная

daeA-4nIHZc.jpg

Самая папулярная нашая рэч — цішотка ды байка з прынтом Belarus Pride. Выява Пагоні з яе ўзята з а вышыванкі „Пагоня“, выкананай вучаніцай Віленскай Беларускай Гімназіі Зояй Каўшанкай (1911-1994), Вільня, 20-я гады ХХ стагоддзя.

Колькі агулам нашыя прадаўцы выслухалі крытыкі пра яе — вам не перадаць. Усе звыкліся да Пагоні Куліка і стаяць на гэтым. Пры тым, што тая выява, якую выкарыстоўваем мы — больш аўтэнтычная. 

Наша Belarus Pride  гэта наш класічны прынт, які мы час ад чаму передрукоўваем.

Любы нацыянальна заангажаваны брэнд стварае пэўную супольнасць вакол сябе


У нас ёсць пэўная асаблівасць — нашая аўдыторыя больш патрабавальная. Бо па сутнасці, любы нацыянальна заангажаваны брэнд стварае пэўную супольнасць вакол сябе. А ўлічваючы асаблівасці гэтай аўдыторыя, яна мае досыць выяўленую пазіцыю, погляды, патрабаванні і актыўнасць. Як бы пафасна гэта не гучала, але мы працуем с элітай нацыі: дактары, настаўнікі, выкладчыкі, прадстаўнікі розных  сфераў, якія ўплываюць на працэсы які адбываюцца ў грамадстве - усе гэта нашыя пакупнікі. 

Нехта думае, што мы радыкальна правыя, а нехта — што мы левакі


Мы мусім несці адказнасць за тое, што і як кажам. Але пры гэтым мы разумеем, што часам могуць быць рознага кшталту правакацыі ці негатыў. Так, напрыклад, часам нас абвінавачваюць у тым, што мы адхіляемся ад трансляцыі чыстых нацыянальных каштоўнасцяў.

Нехта думае, што мы радыкальна правыя, а нехта — што мы левакі. Але гэта глупства безумоўна.


Часам мы робім не папулярныя, але істотныя для Беларусі рэчы

Часам наш брэнд робіць нешта, што не будзе актыўна прадавацца. І мы гэта разумеем ад самага пачатку. Напрыклад, мы рабілі прынт прысвечаны Стэфану Баторыю. Постаць вядомая, але не для попыту. Мы проста разумеем, што гэта істотна і будзем заўсёды працаваць у гэтым накірунку, бо для нас гэта асаблівая місія. Праз нас мяркуюць агулам пра Беларусь. Такім чынам мы яе рэпрэзентуем.



Поделиться
Материалы по теме:
Обсуждение:
Читайте также: